top of page

Sonbahar geliyor, yolda... Gelmemesi mümkün mü?




Zamanı durdurmak mümkün mü?


Mutlu olduğum onca an, kalbimin heyecandan yaprak gibi titrediği, karnıma gülmekten ağrılar girdiği, o coşkuyla gözlerimden yaşlar geldiği binlerce an... Huzurdan parmak uçlarına kadar uyuştuğum, keyiften sarhoş olduğum... Hepsi geçiyor, sonsuza dek süren bir duygu yok... 😊


Üzüldüğüm onca an, kalbimin parça parça olduğu, hayal kırıklığına uğradığım, iç sıkıntısından yataktan bile çıkmak istemediğim çokça zamanlar... Böyle acı olur mu nefes alamıyorum dediğim günler... Hepsi geçiyor, sonsuza dek süren bir duygu yok... 😊


Bülent Ortaçgil, Yağmur şarkısında diyor ya hani "her şey olur, her şey büyür, her şey geçer, hayat kalır". Ne kadar sahte gelse de bu söz her şey geçiyor işte... 🤷🏼‍♀️ Mutluluklar, şaşkınlıklar, hüzünler, heyecanlar, öfkeler... Günler bitiyor. 24 saat sürüyor her biri sadece. 25 saat sürenini ben daha görmedim. 🐣 Bir bakmışsın bir gün daha bitmiş, yenisi başlamış. Bir bakmışsın bir Eylül daha gelmiş sonra. ✨


Her şey geçiyor geçmesine de insan bazen geçsin istemeyedebilir. "Kalsın" istediğin şeylerin geçmesi de mümkün tabi... Ama hayat öğretiyor. 🫣

"Çözdüm, her şey çok basit denize doğru üç beş dakika yeter" diyor yine Bülent Ortaçgil bir başka şarkısında da. Çözdüm diye başlarken nasıl da gerçekten de çözmüş, aşmış bir hal seziliyor. Ben de çözmüş olsam bu şekilde söylerdim en azından. 😎😄 Neyse...


Her şey dönüşüyor, bu durum insana yaşama konusunda bir beceri katmaya başlıyor. Bir olayın içinden geçerken tünelin sonunda ışık olduğunu anlıyorsun artık. Hiçbir şeye hakettiğinden fazla önem vermez oluyorsun eğer bu bilinç gelirse. Bir hezeyana kapılıp da o olaya kendini kaptırsan bile o karmaşa da dağılıyor... Belirsizlikler de geçiyor... Bir şeyin başka şeylerden ayrı, kendi tekliğiyle belirginleştiğini görmeye başlıyorsun. Bir şeyi başka şeylerle benzerliğiyle değil, onlardan farklılığıyla tanır hale gelmeye başlıyorsun... Ayırdına varmaya başladığında dönüşmemek mümkün mü? 😊


Zaman akıyor, tınlamıyor hiçbir şeyi, hiç kimseyi, süzülerek akıp gidiyor kendi bildiği yolda... Geçerken de çeşitli büyüklükte dalgalar gibi çarpıyor ve insanın düşündüğü yegane şey, bu dalgalarla nasıl oyun oynayabileceği ya da nasıl korunabileceği oluyor... Gerçeklerimiz değişiyor... Bu akışı durdurmak mümkün mü?


Mevsimler değişiyor. Sonbahar geliyor, yolda...


Bazı şeyleri durduramazsın. Yaz boyunca yatakta laf olsun diye tuttuğun o pikeyi bir sabaha karşı hafifçe üzerine çekersin ve işte o an anlarsın. Sonbahar geliyor. Gelmemesi mümkün mü? 😊


Sen sadece sabah hava güneşli olsa da ne olur ne olmaz diye çantana şemsiye atmayı seçebilirsin ya da çıkıp o yağmurda ıslanmayı 🎈


Ağaçlardan salına salına dökülen o sarı yaprakları gördüğünde, balkon sefana bir terlik ve depresyon hırkasının eşlik etmesini seçebilirsin ya da kurumuş yaprakları ayaklarının altında ezip çıkan sesten haz almayı 🎈


Aslında olacak olan odanın penceresini yandan değil de artık üstten açmaya başlamakken, olayın dışında kalmayı da seçebilirsin 🎈 Gözlerini kapatmayı, görmemeyi, duymamayı... Sonbahar geçene kadar başka işlerle meşgul olmayı... Yazın hayalini kurmayı mesela, o sert sulu elmayı dişlemek yerine yine bayıla bayıla kavun karpuz yiyeceğin günlerin hayalini kurmayı... 🎈


Herkes bilir ruhunun gıdasını 🧘🏼‍♀️ Ona neyin iyi geleceğini 💪 Islak saçlarını kurutmak için saç kurutma makinesini kullanmaya başlayıp başlamamak gerektiğini bildiği kadar bilir... 😊 Ama bazı şeyleri durduramazsın. Sonbaharın gelişini değiştiremezsin 🤷🏼‍♀️


Sen sadece sarı-yeşil-kahverengi ve kızılın birbirlerine ne kadar yakıştıklarını bir kez daha gösterdikleri bu zamanlarda, yaşadığın deneyimi değiştirebilirsin ✨ ve belki de bu başka şeyleri değiştirir 🤩


Sonbahar geliyor yolda.

E bize de hoş geldin demek düşer 🙋‍♀️

Bir de üzerimize bir şeyler almak 🤭



734 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Comments


Post: Blog2_Post
bottom of page